Belçika

Belçika (Hollandaca: België, Fransızca: Belgique, Almanca: Belgien), Batı Avrupa’da bulunan, Avrupa Birliği ve NATO üyesi ülkedir.

Federal devlet yapısına sahip olup, Hollandaca’nın resmi dil olduğu Flaman Bölgesi (Vlaanderen), Fransızca’nın resmi dil olduğu Valon Bölgesi (Valonya) ve her iki dilin de resmi sıfatını taşıdıkları Brüksel Başkent Bölgesi (Brussel Hofstedelijk Gewest, Région de Bruxelles-Capitale)’den oluşur. Son olarak, tamamı Valon Bölgesi’nin sınırları içinde kalan ve Almanya sınırına komşu Almanca anadilli küçük bir topluluk (Deutschpsrachige Gemeinde), Valon bölgesine bağlı olmakla, bazı alanlarda özerkliğe sahiptir ve yaşadıkları bölgede Almanca resmi dildir.

Belçika’nın batısında Kuzey Denizi, kuzeyinde Hollanda, doğusunda Almanya ve Lüksemburg güneyinde Fransa yer almaktadır.

Konum

Belçika, 50°50’K 4°00’D koordinatlarında bulunur. Batı Avrupa’da Kuzey Denizi’ne kıyısı vardır. Karasuları 12 deniz milidir. Toplam kıyı uzunluğu 73.1 kilometredir.

Arazisi: 30,528 km²
Göller ve akarsular: 250 km²
Denizler: 3,462 km²
Toplam yüzölçümü: 33,990 km²

Belçika’nın kara sınırlarının toplam uzunluğu 1,482 kiloemetredir. Bunun; 645 kilometresini Fransa, 153 kilometresini Almanya, 150 kilometresini Lüksemburg, 460 kilometresini Hollanda oluşturur.

Dağlar

Belçikanın denizi kıyısı olan ve denize yakın yerdeki torakları oldukça düz ve engebesizken, doğu ve güneydoğu topraklarında bir çok dağ ve tepe bulunur. Belçika’da 200 metreden yüksek olup dağ tanımlamasına giren yükseltiler şunlardır;

Signal de Botrange (694m) 
Baraque Michel (674m) 
Baraque de Fraiture (652m) 
Mont-Rigi (610m) 
Massif de Saint-Hubert (589m) 
Plateau de Recogne-Bastogne (569m)
Côte de Stockeu (506m) 
Croix Scaille (505m) 
Vaalserberg (323m) 

Başkent Brüksel’in ne önemli simgelerinden Manneken Pis

Akarsular Ülke akarsu ağı bakımından fazla zengin değildir. Ülkedeki başlıca akarsular ve uzunlukları şöyledir.

Schelde (Hollandaca) veya Escaut (Fransızca) : 200 km 
Maas (Hollandaca) veya Meuse (Fransızca) : 183 km 
Ijzer (Hollandaca) veya Yser (Fransızca) : 50 km 

Diğer akarsular

Maquenoise’ta : Oise kaynağı › Seine nehri (Conflans-Sainte-Honorine’de, Fransa) 
Biraz akarsular (önemli Sure (Fransızca) / Sauer (Almanca)) › Moselle (Fransızca) / Mosel (Almanca) › Ren nehri 

Doğal Göller

İklim Belçika’nın iklimi deniz etkisi ile oldukça ılımandır, kışlar yağışlı geçmesine rağmen havalar aşırı soğuk olmaz, Ocak ayında ortalama sıcaklık 3°C, Haziran ayında ortalama sıcaklık 18°C’dir. Yıl boyunca bulutlu günlerin sayısı oldukça fazladır.

Nüfus grafiği

Nüfus 2006 yılında Belçika’nın tahmini nüfusu 10,379,067’dir. Bu veriler ışığında nüfusun yaş ve cinsiyete göre dağılımı söyledir;

0-14 yaş: %16.7 (erkek 883,254/kadın 846,099) 
15-64 yaş: %65.9 (erkek 3,450,879/kadın 3,389,565) 
65 ve üzeri: %17.4 (erkek 746,569/kadın 1,062,701) 
Nüfusun ortalama yaşı;

Genel toplamda: 40.9 
Erkeklerde: 39.6 
Kadınlarda: 42.1 

Nüfusun artış hızı %0.13 olup bebek ölüm oranı 4.62’dir. Erkeklerde ortalama yaşam beklentisi 75.59 yıl kadınlarda 82.09 yıldır. Nüfusun etnik yapısının %58’ini Flamanlar, %31’ini Valonlar (Fransız Belçikalılar) oluştururken, 71.000 Alman ve çok sayıda Türk, Faslı ve Cezayirli göçmen bulunur.

Din

%75 Katolik 
%25 Müslüman, Budist, Ateist azınlıklar 

Diller

Belçika’nın üç resmi dili vardır, üç bölgeli bir devlet yapısına sahip olan Belçika’nın resmi dilleri, Hollandaca, Almanca ve Fransızca’dır. Bu dilleri konuşanların nüfusa oranı;

%60 Hollandaca 
%40 Fransızca 
%1 Almanca (Almanların herbiri yukarıdaki dillerden en az birini bilir.) 

Tarih

Belçika’ya ilk yerleşenler Belgealar olup, 5. asra kadar Roma İmparatorluğunun idaresi altındaydılar. Beşinci asırda ise Frankların istilasına maruz kaldılar. Daha sonra ülke Charles (Şarlken)in Batı imparatorluğuna dahil oldu. 1477’den sonra, Şarlken’in yeğeni Maximilian’ın eline geçti. Bundan sonra 300 sene kadar Belçika yabancılar tarafından idare edildi. 1713’te Avusturya İmparatorluğunun eline geçti ve “Avusturya Hollandası” diye anıldı. Fransa 1813’te Belçika’yı işgal etti. 1815’te Napolyon yenilince, Belçika Hollandalıların idaresine girdi. 1830’da Belçikalılar birleşerek Fransa ve İngiltere’nin garantisi altında bağımsız bir devlet kurdular. 4 Haziran 1831 tarihinde bir krallık haline gelen Belçika, Afrika’da sömürgecilik hareketlerinde de bulundu. Sömürgelerinden en son Kongo, 3 Haziran 1960’da bağımsızlığını kazandı. Belçika, Birinci ve İkinci Dünya Savaşına iştirak etmiş olup her iki savaşta da Almanya tarafından işgal edilmiş, Almanya’nın yenik düşmesi üzerine işgalden kurtulmuştur. Birleşmiş Mill>etler ve NATO üyesidir.

İdari bölümler

Belçika’nın üç federal bölgesi ve on illeriBelçika’daki idari bölümler hemen hemen Türkiye’deki gibidir. 10 ana il ve bunlara bağlı ilçe statüsünde belediyeler vardır. Belçika’nın illeri;

Antwerpen (il): 2,867 km² 
Oost Vlaanderen: 2,982 km² 
Vlaams Brabant: 2,106 km² 
Hainaut: 3,786 km² 
Liège (il): 3,862 km² 
Limburg: 2,422 km² 
Luxembourg (il): 4,440 km² 
Namur (il): 3,666 km² 
Brabant Wallon: 1,091 km² 
West Vlaanderen: 3,144 km² 
Belçika nüfusunun hemen hepsi, %97.3’ü kentlerde yaşar, ülkedeki en büyük kentler;

Brüksel (1,006,749), 
Antwerpen (457,749), 
Gent (230,951), 
Charleroi (201,373),
Liège (185,574) 
Brugge (117,351) 

Tagged :

Belize

Belize (İspanyolca: Belice), İngiliz Honduras’ının başkenti. Antiller denizi kıyısında; 185.000 nüfus, 1961’de siklondan büyük zarar gördü. Coğrafi Verileri Konum: Orta Amerika’da, kuzeyinde Meksika, doğusunda Karayip Denizi, güney ve batısında ise Guatemala ile çevrilmiş küçük bir ülke.

Coğrafi konumu: 17 15 Kuzey enlemi, 88 45 Batı boylamı
Harita konumu: Orta Amerika ve Karayipler
Yüzölçümü: toplam: 22,966 km²
kara: 22,806 km²
su: 160 km²
Sınır: toplam: 516 km
Sınır komşuları: Guatemala 266 km, Meksika 250 km
Sahil şeridi: 386 km

İklimi: Sıcak ve nemli bir iklime sahip. Sıcaklık kıyılarda 15-32 derece arası değişirken iç kesimler daha sıcak. Özellikle güney bölgeleri oldukça fazla yağış alıyor. Ama Şubat-Mayıs arası kuru mevsim yaşanıyor.

Arazi yapısı: Belize sahillerinde sayısız küçük ada ve dünyanın ikinci büyük mercan kayalıkları yer alır. İç bölgeler, özellikle güney, biraz yüksektir. Maya Dağları’nın uzantısı olan tepeler engebeli alanları oluşturur. Ülkenin en yüksek noktası 1160 metrelik Victoria Tepesi’dir.

Deniz seviyesinden yüksekliği: en alçak noktası: Karayip Denizi 0 m
en yüksek noktası: Victoria Tepesi 1,160 m
Doğal kaynakları: Tarıma elverişli topraklar, kereste, balık, hidro güç
Arazi kullanımı: tarıma uygun topraklar: %3.05
sürekli ekinler: %1.39
otlaklar: %2
ormanlar: %84 diğer: %9.56 (2005 verileri)
Sulanan arazi: 30 km² (2003 verileri)
Doğal afetler: Eylül – Aralık ayları arasında yıkıcı kasırgalar ve güneyde kıyı bölgelerinde su baskınları yaygındır.
Coğrafi not: Orta Amerika’da bulunup Kuzey Pasifik Okyanusuna kıyısı olmayan tek ülkedir. 

Nüfus Bilgileri

Nüfus: 287,730 (Temmuz 2006 verileri)
Yaş yapısı: 0-14 yaşlar: %39.5 (erkek 57,923; kadın 55,678)
15-64 yaşlar: %57 (erkek 82,960; kadın 81,046)
65 yaşlar ve üzeri: %3.5 (erkek 4,888; kadın 5,235) (2006 verileri)
Nüfus artış oranı: %2.31 (2006 verileri)
Mülteci oranı: 0 mülteci/1,000 nüfus (2006 tahmini)
Cinsiyet oranı: doğumlarda: 1.05 erkek/kadın
15 yaş altı: 1.04 erkek/kadın
15-64 yaşlarında: 1.02 erkek/kadın
65 yaş ve üzeri: 0.93 erkek/kadın
toplam nüfusta: 1.03 erkek/kadın (2006 verileri)
Bebek ölüm oranı: 24.89 ölüm/1,000 doğan bebek (2006 tahmini)
Ortalama hayat süresi: Toplam nüfus: 68.3 yıl
erkeklerde: 66.43 yıl
kadınlarda: 70.26 yıl (2006 verileri)
Ortalama çocuk sayısı: 3.6 çocuk/1 kadın (2006 tahmini)
HIV/AIDS – hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %2.4 (2003 verileri)
HIV/AIDS – hastalıkları taşıyan insan: 3,600 (2003 verileri)
HIV/AIDS – hastalıklarından ölenler: 170 (2003 verileri)
Ulus: Belizeli
Nüfusun etnik dağılımı: Melez %43.7, Creole (Hem Avrupa, hem de Asya soyundan gelenler) %29.8, Maya %10, Garifuna %6.2, diğer %10.3
Dinler: Roma Katolikleri %49.6, Protestanlar %27 (Pentekostal %7.4, Anglikan %5.3, Adventist %5.2, Mennonite %4.1, Metodist %3.5, Yahova şahitleri %1.5), diğer %14, inançsız %9.4 (2005) Dil: İngilizce (resmi), İspanyolca, Maya, Garifuna, Arawak, Creole
Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri bilgiler
toplam nüfus: %94.1
erkeklerin: %94.1
kadınların: %94.1 (2003 verileri) 
Yönetimi

Ülke adı: Resmi adı: Belize
eski adı: İngiliz Honduras’ı
Yönetim biçimi: Parlamenter demokrasi
Başkent: Belmopan
İdari bölmeler: 6 bölgeye ayrılmıştır; Belize, Cayo, Corozal, Orange Walk, Stann Creek, Toledo
Bağımsızlık günü: 21 Eylül 1981 (İngiltere’den ayrıldı)
Milli bayram: Bağımsızlık günü, 21 Eylül (1981)
Anayasa: 21 Eylül 1981
Hukuk sistemi: İngiliz hukuku
Oy kullanma yaşı: 18 ve üzeri; genel

Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar: ACP (Afrika – Karayip – Pasifik Ülkeleri), C, Caricom (Karayipler Topluluğu ve Ortak Pazarı), CDB (Karayipler Kalkınma Bankası), ECLAC (Birleşmiş Milletler Latin Amerika ve Karayipler Komisyonu), FAO (Tarım ve Gıda Örgütü), G-77, IADB (Amerika Bölgesi Kalkınma Bankası), IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası), ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü), ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu), ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi), IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği), IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu), IFC (Uluslararası Finansman Kurumu), IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu), ILO (Uluslarası Çalışma Örgütü), IMF (Uluslararası Para Fonu), IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü), Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü), Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı), IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi), IOM (Uluslararası Göçmen Teşkilatı), ITU (Uluslararası Telekomünikasyon Birliği), LAES, NAM, OAS (Amerika Devletleri Teşkilatı), OPANAL, UN (Birleşmiş Milletler), UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı), UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü), UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü), UPU (Dünya Posta Birliği), WCL (Dünya Emek Konfederasyonu), WHO (Dünya Sağlık Örgütü), WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı), WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü), WTrO (Dünya Ticaret Örgütü) 

Ekonomik Göstergeler

Ekonomiye genel bakış: Belize halkı genelde fakir. İşsizlik ve tarım imkanının yeterli olmayışı ülkenin en önemli problemleri. Ticaret, turizm ve inşaat ekonomiyi büyük ölçüde etkilenmektedir. Şeker ve muz ihracatın en önemli bölümünü karşılamaktadır.
GSYİH: Satınalma gücü paritesi – 1.778 milyar $ (2004 verileri)
GSYİH – reel büyüme: %3.8 (2005 verileri)
GSYİH – sektörlere göre: tarım: %14.2
endüstri: %15.2
hizmet: %61.2 (2005 verileri)
Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %3 (2005 verileri)
İş gücü: 90,000 (2001 verileri)
Sektörlere göre işgücü dağılımı: tarım %27, endüstri %18, hizmet %53 (2001)
İşsizlik oranı: %12.9 (2003)
Bütçe: gelirler: 262 milyon $; giderler: 329 milyon $ (2005 verileri)
Endüstri: Giysi üretimi, gıda maddeleri, turizm, inşaat
Endüstrinin büyüme oranı: %4.6 (2003)
Elektrik üretimi: 120 milyon kWh (2003)
Elektrik üretimi için kaynaklar: Fosil yakıtlar: %56.76
hidro: %43.24
nükleer: %0
diğer: %0 (2003)
Elektrik tüketimi: 111.6 milyon kWh (2003)
Elektrik ihracatı: 0 kWh (2003)
Elektrik ithalatı: 0 kWh (2003)
Tarım ürünleri: muz, narenciye, şekerkamışı; kereste; balık, kültür karidesi
İhracat: 349.9 milyon $ (2005 verileri)
İhracat ürünleri: Şeker, muz, narenciye, giysi, deniz mahsulleri, şeker pekmezi, odun
İhracat ortakları: ABD %30.6, Birleşik Krallık %25, Fransa %4.8 (2005) 
İthalat: 622.4 milyon $ (2005 verileri)
İthalat ürünleri: Makine ve araç -gereç, imalat ürünleri; gıda, meşrubat, tütün; yakıt, kimyasal madde, eczacılık ürünleri
İthalat ortakları:ABD %31, Meksika %11.6, Rusya %8.8, Küba %6, Guatemala %5.6, Çin %4.6, İspanya %4.4 (2005) 
Dış borç tutarı: 1.362 milyar $ (2004)
Para birimi: Belize Doları (BZD)
Para birimi kodu: BZD
Mali yıl: 1 Nisan – 31 Mart 

İletişim Bilgileri

Kullanılan telefon hatları: 33,300 (2005) 
Telefon kodu: 501
Radyo yayın istasyonları: AM 1, FM 12, kısa dalga 0 (1998)
Radyolar: 133,000 (1997)
Televizyon yayını yapan istasyonlar: 2 (1997)
Televizyonlar: 41,000 (1997)
Internet kısaltması: .bz
Internet servis sağlayıcıları: 2 (2005)
Internet kullanıcıları: 35,000 (2005) 

Ulaşım ve Taşımacılık

Demiryolları: 0 km
Karayolları: toplam: 2,872 km
asfalt: 488 km
asfalt olmayan: 2,384 km (1999 verileri)
Su yolları: 825 km
Limanları: Belize City, Big Creek, Corozol, Punta Gorda
Hava alanları: 43 (2006)

Tagged :

Belarus

Belarus



Beyaz Rusya ya da uluslararası alanda tercih edilen ismiyle Belarus, eski bir SSCB ülkesidir. Kuzey Avrupa’da yer alır. Başkenti Minsk’dir. Komşuları batıda Polonya, kuzeybatıda Litvanya, kuzeyde Letonya, doğuda Rusya Federasyonu ve güneyde Ukrayna’dır. Beyaz Rusya, diğer BDT ülkelerinin yanında Moskova hükümetine en yakın olanı oldu. 1991’de Sovyetlerin dağılmasıyla bağımsızlığını ilane eden Beyaz Rusya;gün geçtikçe dünyaya ayak uydurmaya başlamış ve en nihayetinde liberal dünyaya kendini kabul ettirmiştir.


Ancak, yeni doğalgaz krizi sonrasında zor ekonomik koşullarla karşılaşan Beyaz Rusya yeniden Rusya İle birleşmek için görüşmelerde bulunmaktadır. Bunun için yapılması gerekli ilk şey olan aynı para birimini kullanma şeklindeki adımların atılması için Beyaz Rusya, Rusya Devlet Başkanı ile görüşme talebinde bulunmuştur.

Belarus Coğrafyası

Konum: Doğu Avrupa, Polonya’nın doğusunda yer almaktadır.
Coğrafi konumu: 53 00 Kuzey enlemi, 28 00 Batı boylamı 
Harita konumu: Doğu Avrupa 
Yüzölçümü: toplam: 207,600 km² 
Sınırları: toplam: 2,900 km 
Sınır komşuları: Letonya 141 km, Litvanya 502 km, Polonya 407 km, Rusya 959 km, Ukrayna 891 km 
Sahil şeridi: 0 km (kara ile çevrili) 
İklimi: Kışlar soğuk, yazlar serin ve nemli geçer. Karasal ve deniz iklimi arasında geçiş yaşanır. 
Arazi yapısı: Arazi genellikle yatık olup, çok sayıda bataklık bulundurur. 
Deniz seviyesinden yüksekliği: en alçak noktası: Nyoman Nehri 90 m; en yüksek noktası: Dzyarzhynskaya Hara 346 m 
Doğal kaynaklar: Ormanlar, bataklık kömürü, az miktarda petrol ve doğal gaz 
Arazi kullanımı: işlenebilir toprak arazi: %26.77, sürekli ekinler: %0.6, otlaklar: %15 
ormanlık arazi: %34, diğer: %23.63 (2005 verileri)
Sulanan arazi: 1,310 km² (2003 verileri) 
Denize kıyısı yoktur.

Belarus Halkı

6. ve 8. yüzyıllar arası Sibirya taraflarından gelen Beyaz Ruslar’ın ataları olan kavimler, bu topraklara yerleşti ve daha önce burada yaşayan Fin-Ogur kökenli bazı kavimleri zamanla özümlediler. Daha sonrada giderek Ruslaştılar ve Slavlaştılar.

19. yüzyıla kadar Beyaz Rusya adında bir ülke ya da yönetim yoktu. Rusya, Batı ülkeleriyle kendi arasında tampon amaçlı Beyaz Rusya yönetimini kurdu. SSCB’nin dağılmasıyla da bağımsız oldu. Belarus, Rusya’nın en yakın müttefikidir.

Ulus: Beyaz Rus 
Nüfusun etnik dağılımı: Beyaz Ruslar %81.2, Ruslar %11.4, Polonyalılar, Ukraynalılar ve diğerleri %7.4 
Dinler: Doğu Ortodoksları %80, diğer (Roma Katolikleri, Protestanlar, Museviler ve Müslümanlar) %20 (1997 verileri) 
Diller: Beyaz Rusça, Rusça, diğer 

Ülke Yönetimi

Ülke adı: Resmi uzun adı: Belarus Cumhuriyeti 
kısa şekli : Belarus 
yerel adı: Respublika Byelarus’ 
eski adı: Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti 
uluslararası: Belarus 
Yönetim biçimi: Başkanlık Tipi Cumhuriyet 
Başkent: Minsk 
İdari bölmeler: 6 bölge ve bir belediye; Brestskaya (Brest), Homyel’skaya (Homyel’), Horad Minsk, Hrodzyenskaya (Hrodna), Mahilyowskaya (Mahilyow), Minskaya, Vitsyebskaya (Vitsyebsk) 
Bağımsızlık günü: 25 Ağustos 1991 
Milli bayram: Bağımsızlık günü, 3 Temmuz (1944); 25 Ağustos 1991 
Anayasa: 15 Mart 1994; 27 Kasım 1996 ve 17 Ekim 2004 tarihlerinde yeniden düzenlenip yürürlüğe konulmuştur. 
Hukuk sistemi: Genel hukuk kurallarına göre düzenlenmiştir. 
Oy kullanma yaşı: 18 yaşından itibaren; genel 

Üyesi olduğu kuruluşlardan bazıları:

CIS (Bağımsız Devletlerin Topluluğu) 
CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi) 
CEI (Orta Avrupa Girişimi) 
WTrO (Dünya Ticaret Örgütü) 

Nüfus Bilgileri

Nüfus: 10,293,011 (Temmuz 2006 verileri) 
Yaş yapısı: 0-14 yaş: %15.7 (erkek 825,823; kadın 791,741) 
15-64 yaş: %69.7 (erkek 3,490,442; kadın 3,682,950) 
65 yaş ve üzeri: %14.6 (erkek 498,976; kadın 1,003,079) (2006 verileri) 
Nüfus artış oranı: %-0.06 (2006 verileri) 
Mülteci oranı: 2.3 mülteci/1,000 nüfus (2006 tahmini) 
Cinsiyet oranı: doğumlarda: 1.05 erkek/kadın 
15 yaş altı: 1.04 erkek/kadın 
15-64 yaş: 0.95 erkek/kadın 
65 yaş ve üzeri: 0.4 erkek/kadın
toplam nüfusta: 0.88 erkek/kadın (2006 verileri) 
Bebek ölüm oranı: 13 ölüm/1,000 doğan bebek (2006 tahmini) 
Ortalama hayat süresi: toplam nüfus: 69.08 yıl, erkek: 63.47 yıl, kadın: 74.98 yıl (2006 verileri) 
Ortalama çocuk sayısı: 1.43 çocuk/1 kadın (2006 tahmini)
HIV/AIDS – hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.3 (2001 verileri) 
HIV/AIDS – taşıyan insan sayısı: 15,000 (2001 verileri) 
HIV/AIDS – hastalıklarından ölenler: 1,000 (2001 verileri) 
Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri bilgiler 
toplam nüfus: %99.6, erkek: %99.8, kadın: %99.5 (2003 verileri) 
Ekonomik Bilgiler

Ekonomiye genel bakış: 1995`de Cumhurbaşkanı Lukashenko, ülkeyi piyasa sosyalizmine yönelttiğinden beri, Beyaz Rusya küçük yapısal reformlar görmüştür.

GSYİH: Satınalma Gücü paritesi – 73.09 milyar $ (2005 verileri) 
GSYİH – reel büyüme: %9.2 (2005 verileri) 
GSYİH – sektörlere göre: tarım: %9.3 
endüstri: %31.6 
hizmet: %59.1 (2005 verileri) 
Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %10.3 (2005 verileri) 
İş gücü: 4.3 milyon (2005) 
İşsizlik oranı: %1.6 (2005) 
Bütçe: gelirler: 5.903 milyar $; giderler: $6.343 milyar (2005 verileri) 
Endüstri: Metal-kesme makine araçları, traktörler, kamyonlar, motosikletler, televizyon setleri, kimyasal elyaf, gübre, tekstil, radyolar, buzdolapları 
Endüstrinin büyüme oranı: %15.6 (2005 verileri) 
Elektrik üretimi: 30 milyar kWh (2004) 
Elektrik üretimi için kaynaklar: Fosil yakıtlar: %99.9, hidro: %0.1, nükleer: %0 diğer: %0 (2004) 
Elektrik tüketimi: 34.3 milyar kWh (2004) 
Elektrik ihracatı: 800 milyon kWh (2004) 
Elektrik ithalatı: 7 milyar kWh (2003) 
Tarım ürünleri: Hububat, patates, sebzeler, şeker pancarı, keten, sığır eti, süt 
İhracat: 16.14 milyar $ (2005) 
İhracat ürünleri: Makine ve araç – gereçler, kimyasallar, metaller, tekstil, gıda ürünleri 
İhracat ortakları: Rusya %38.5, Ukrayna %7.8, Polonya %7.1, Almanya, Letonya %4.2, Birleşik Krallık %4.1, Çin %4.1 (2005) 
İthalat: 16.94 milyar $ (2005) 
İthalat ürünleri: yakıt, doğal gaz, endüstriyel ham maddeler, tekstil, şeker, gıda maddeleri 
İthalat ortakları: Rusya %57.9, Ukrayna %6.4, Almanya %9.7, Polonya %5.2(2005) 
Dış borç tutarı: 4.662 milyar $ (2005 verileri) 
Para birimi: Beyaz Rusya Rublesi (BYB/BYR) 
Para birimi kodu: BYB/BYR 
Mali yıl: Takvim yılı 

Alt yapı Bilgileri

Kullanılan telefon hatları: 3,284,300 (2005) 
Telefon kodu: 375 
Radyo yayın istasyonları: AM 28, FM 37, kısa dalga 11 (1998) 
Radyolar: 3.02 milyon (1997) 
Televizyon yayını yapan istasyonlar: 47 (1995) 
Televizyonlar: 2.52 milyon (1997) 
Internet kısaltması: .by 
Internet servis sağlayıcıları: 4 (2000) 
Internet kullanıcıları: 3,394,400 (2005) 
Demiryolları: toplam: 5,512 km (2005) 
Karayolları: toplam: 93,055 km, asfalt: 93,055 km, asfalt olmayan: 0 km (2005) 
Boru hatları: Ham petrol 2,321 km; arıtılmış ürünler 1,686 km; doğal gaz 5,223 km (2006) 
Limanlar: Mazyr 
Hava alanları: 86 (2006) 

Tagged :

Bangladeş

Bangladeş Müslüman Halk Cumhuriyeti, Güney Asya’da bulunan Müslüman bir devlettir.

1971 senesine kadar Pakistan’ın “Doğu Pakistan” adlı eyaleti, daha önceleri de İngilizlerin Kıta Hindi’nde Bengal eyaleti idi. Kuzey-güney arası 625, doğu-batı arası 304 kilometredir.

Tarihçesi

Bangladeş, M.Ö. bölgede hüküm süren büyük devletlerin, M.S. 750-1200 arasında yerel Palas Hanedanların hakimiyeti altında kaldı. Onuncu asırdan itibaren Müslümanlar bölgeye hakim olmaya başladılar.

Bangladeş 12. asırdan 1757 yılına kadar Müslümanların idaresinde, 1757’den 1905 yılına kadar İngilizlerin hakimiyetinde kaldı. 1947 yılında da Müslüman kesimi “Doğu Pakistan” adıyla Pakistan’ın bir eyaleti oldu. 1969 yılına kadar Pakistan’ın eyaleti olarak kaldı. 28 Kasım l969’da meclis üyelerinin teşkili için yapılan seçim propagandaları esnasında Mucib-ür-Rahman ve onun “Avami Partisi” seçim propagandalarını Doğu Pakistan’a muhtariyet vereceği vadi üzerine kurmuştu. Aralık 1970’de yapılan seçimler neticesinde Avami Partisi 313 sandalyeden 167’sini aldı. 1 Mart 1971’de Millet Meclisinin teşkili ertelendi. Bu durum Doğu Pakistan’da meşru hakların ihlali sayıldı ve genel greve gidildi. Bunun üzerine ordu, grevcilerin üzerine gitti ve iç harp başladı. Bir kısım halk da Hindistan’a sığındı. Bu arada Hindistan-Pakistan Savaşı başladı.

1971 Aralık ayında savaş bittiğinde Hindistan, Doğu Pakistan’ın büyük bir bölümünü işgal etmişti. Hindistan burayı iki hafta kadar kontrol altında tuttu. 22 Aralık 1971’de Mucib-ür-Rahman’ın liderliğinde Bangladeş Müslüman Halk Cumhuriyeti kurulduktan sonra, Hindistan ülkeyi terk etti. Mucib-ür-Rahman ve Avami Partisi’nin iktidara gelmesiyle karışıklıklar dinmedi. 15 Ağustos 1975’te yapılan darbe ile Mucib-ür-Rahman ailesi ile birlikte öldürüldü. İdareyi Kandahar Mustak Ahmed ele aldı. 3 Kasım 1975’te Dakka garnizon komutanı Tuğgeneral Halid Müşerref, Mustak Ahmed’i devirdi. Ancak kendisi iktidarda sadece dört gün kalabildi.

7 Kasım 1975 tarihinde General Ziya-ür-Rahman bir darbe ile Halid Müşerref’i devirdi. Ziya-ür-Rahman zamanında ordu uzun müddet siyasetten uzak durdu. 1977 yılında yapılan seçimleri Ziya-ür-Rahman kazandı ve geçici olsa da, siyasi istikrar temin edildi. 30 Mayıs 1981 tarihinde bir grup subay ve askeri birlik başarısız bir darbe yaptılar. Ziya-ür-Rahman’a bağlı birlikler darbeyi bastırdılar. Ancak darbe esnasında Ziya-ür-Rahman öldürüldü. 15 Kasım 1981’de seçim yapıldı ve Milli Birlik Partisi lideri, öldürülen Ziya-ür-Rahman’ın yardımcısı Abdüssettar, oyların % 66’sını alarak devlet başkanı oldu. Ancak siyasi istikrar yine temin edilememiş ve kargaşa bitmemişti. Nihayet hükumet, Milli Güvenlik Kurulu kurulmasını kabul etti ise de, gerginlik durmadı. Sonunda Genel Kurmay Başkanı Muhammed Erşad, askeri bir darbe ile Abdüssettar’ı devirerek idareye el koydu. Askeri idare iki sene iş başında kalacağını ilan etti. 21 Mart 1985’te yapılan referandumda Erşad’ın devlet başkanlığında kalması onaylandı. Diktatörlük ve otoriter bir rejimle ülkeyi yönettiği söylenen Muhammed Erşad’ın geniş çaplı kitle gösterileri neticesi istifa etmesi üzerine 6 Aralık 1990 senesinde Şahabeddin Ahmed devlet başkanlığına vekaleten getirildi. 19 Eylül 1991 senesinde yapılan seçimleri kazanan (Ziya-ür-Rahman’ın dul eşi) Halide Ziya başbakan oldu.

Fiziki yapısı

Bangladeş daha ziyade Kıta Hindi’nin Ganj (Padna), Jamune (Brahma Putra)Nehrinin aşağı kolu ile Meghna gibi önemli nehirlerinin deltasında oluşan alüvyonlu ovalardan meydana gelir. Bu nehirler birleşerek Bengal Körfezinde bir delta içinde akarlar. Ovaların büyük bir kısmının denizden yüksekliği 9 metreyi geçmemektedir. Bu sebeple her yıl yağışlı mevsimlerde ırmakların kabarmasıyla ovalar seller altında kalırlar. Bu sel baskınlarının en büyüğü 1974 yılında olmuş ve ülkenin % 70’i sular altında kalmış, 2 bin insan ölüp, yüz binlerce insan evsiz, barksız ve aç kalmıştır. Jamuna Irmağının kolları olan Tistua ve Astrai ırmakları, ovanın kuzey bölümünden geçerler. Bu bölgede çok sayıda bataklık ve sazlık bulunmaktadır. 9300 kilometrekarelik bir yer kaplayan Barind Ovası, orta kesimde 6350 kilometrekarelik yer kaplayan Madhupur Platosu ve Meghna Irmağının doğusundaki Lalmai Tilas bölgeleri, alüvyonların meydana getirdiği başlıca plato alanlarıdır. Feni Irmağının güneyinde uzanan Chittagong bölgesi, tepeler, vadiler ve ormanlarla kaplıdır. Buraları ülkenin başlıca dağlık bölgesidir.Yüksekliği ortalama 600 metredir.

İklimi

Genel olarak Muson iklimi görülür. Ükeye düşen yağış miktarı yüksek olup, metrekareye 1270-5080 mm arasında değişir. Nem oranı yüksekliği, bunaltıcı sıcaklara sebeb olmaktadır. Ocak ayında en yüksek sıcaklık 25-26oC arasında değişmektedir.Yazın ise 30-35o’ye kadar ulaşır. Yıllık siklonlar ülkeye büyük zararlar vermekte, bilhassa sahil şehirlerinde büyük hasara sebep olmaktadır. 1970 yılındaki bir fırtınada 500 bin insan ölmüş ve yüz binlercesi de evsiz, barksız kalmıştır.

Doğal kaynakları

Bangladeş Ovası eskiden ormanlarla kaplıydı. Ekilecek alanları az olduğu için ormanların büyük bir kısmı yok edilmiş ve bugün sadece iki orman kalmıştır. Bunlardan birisi Madhupur olup, alüvyon platosudur ve 4140 kilometrekarelik bir kısmı yapı malzemesi için elverişli ağaçlarla kaplıdır. İkinci orman ise güneydeki Sundarbans kıyı bölgesindeki ormanlardır. 5960 kilometrekarelik bir alanı, bataklıklar arasındaki adacıklar ve Mangrov ormanlarıyla kaplıdır. Bu ormandaki ağaçlar kibrit ve kutu imalatına elverişlidir. Ayrıca Chittagong bölgesindeki sıradağlar tropikal ormanlarla kaplıdır. Buradaki ağaçlar, 60 metreye kadar uzunlukta olup, mobilyacılıkta ve kağıt sanayiinde kullanılır. Ormanlarda; bambu, muz ve Hindistan cevizi vb. ağaçlar bulunur.

Ormanlarda aslan, kaplan, fil, timsah gibi vahşi hayvanların yanısıra, her çeşit tropikal bölge hayvanları, ayrıca benekli ceylanlar, çeşitli türlerde yılanlar vardır. Nehirlerde de bol balık bulunur.

Bangladeş’te fazla maden kaynağı yoktur. Ancak, üç tane küçük tabii gaz ve çok ince bir kömür tabakası keşfedilmiştir. Bengal Körfezinde de petrol bulunmuştur.

Nüfus ve sosyal hayat

Bangladeş, dünyanın nüfus yoğunluğu bakımından en kalabalık ülkelerindendir. Nüfus yoğunluğu kilometrekareye 290-770 kişi arasında değişir. Yirminci asrın sonunda nüfusun iki misli artacağı tahmin edilmektedir. Nüfusun % 90’ı köylerde, % 10’u şehirlerde yaşar. En önemli şehri “Dakka”, aynı zamanda başşehirdir. Güneydoğu sahilindeki Chitagony şehri, önemli bir limandır. Halkın % 85’i Müslümandır. Bangladeş’in resmi dili Bengal dilidir. Halkın çoğu bu dili konuşur. Ayrıca Urduca dili de yaygındır. Kuzey ve doğu dağlık bölgelerinde yaşayanlar da mahalli lisanları konuşurlar. Para birimi “Taka”dır. 11 idari bölge birer askeri vali tarafından yönetilir. Bir radyo ve televizyon istasyonu vardır. Erkekler “Lungi” denilen bir elbise, kadınlar “Burka” denilen baştan ayağa kadar vücudu örten bir elbise giyerler.

Eğitim: Dünyada okuma-yazma oranı en düşük ülkelerdendir. Halkın % 33.1’i okuma-yazma bilmektedir. Köylerinde ekseriya ilkokul bulunmamaktadır. Dakka, Rajshani ve Chittagong üniversiteleri, batı tarzı eğitim yapan üç büyük üniversitedir. Halkın kültür seviyesi ve ekonomik durum çok düşüktür. İngilizlerin kültürünün tesirleri devam etmektedir. llll

Ekonomisi

Ekonomi tarıma dayalıdır. Başlıca ürünleri, pirinç, önemli dayanıklı gıda maddeleri, Hind keneviri ve çaydır. Bu alanda Çin ve Hindistan’dan sonra dünya üçüncüsüdür. Diğer zirai bazı sebzeler ve şekerpancarı iç tüketim için yetiştirilir. 10 milyon hektarlık alanda ekim yapılır. Bu alanların % 80’inde pirinç üretilir.

Sanayi ve taşımacılık:Bangladeş’te başlıca sanayi Hintkeneviri üretimidir. Bu ülkede ileri sanayi tam kurulmamış, hatta bulunan madenler dahi tam olarak işlenememektedir. Ülkede Hintkeneviri (jüt) işleyen 20 fabrika vardır.

Dış ticaret

Başlıca ihracat ürünleri; Hintkeneviri (jüt), çay ve balıktır. Ancak ihracatı hiçbir zaman ithalatını karşılamamakta ve ithalat ile ihracat arasındaki açık, gün geçtikçe artmaktadır. Çok az da olsa dış yardımlarla ayakta durmaya çalışmaktadır.

Tagged :

Barbados

Barbados,Karayib Denizi’nin doğusunda yer alır,Batı Atlantik Okyanusu’nda bağımsız bir ada halkıdır.Kabaca 13° Kuzey ve 59° Batı da bulunur.Güney Karayibler bölgesinde uzanan ülke Karayib Antil Adaları zincirinin bir parçasıdır.Konumuyla Güney Amerika kıtasına bitişiktir.Barbados,Venezuella’ nın yaklaşık 434 kilometre(270 mil)kuzey doğusundadır.Barbados’a en yakın ada komşuları Saint Luca,Saint Vincent-the Grenades batıda,Grenada güney batıda ve Trinidat Tabago güneyde olup Barbados bu ülke ile şimdi sabit resmi denizcilik sınırını onunla paylaşır.Barbados’un toplam karasal alanı yaklaşık 430 kilometre karedir(166 mil kare)dir.Adanın iç kısımlarındaki bazı yüksek bölgeleri ile bayağı yanaltıcıdır.Barbados’un organik bileşiminin volkanik olmayacağı düşünülür.Ve ağır basan bileşim kireçtaşı mercanıdır.Adanın atmosferi,Atlas Okyanusundan sürekli esen Alize rüzgarlarının devamlılığı ile sıcaklığın ılıman olduğu tropikal bir iklim dir.Ülkenin bazı çok gelişmemiş sahaları ağaçlık ve fundalıklara sahiptir.Adanın iç bölgelerindeki diğer kısımları tarım endüstrisine katkıda bulunur.Buralarda geniş şeker kamışı çiftlikleri serpilmiş olup aşağıdaki güzel deniz sahili manzarasına sahiptir.barbados,gelişen dünyada en yüksek yaşam standartlarından birine ve okur yazarlık oranına sahiptir.Onun küçük coğrafik hacmine rağmen,Barbados sürekli olarak (kalıcı bir şekilde)İnsan Gelişme İndeksi’ndeki(Human Development Index)sıralamada üstteki 30 ülke içerisindedir.Halihazırdaki sıralamada Amerika kıtasında(Kuzey ve Güney)üçüncüdür.Ada aynı zamanda yoğun turist uğrak noktasıdır.

Tarihi

Barbados’un en erken sakinleri Amerikan göçebeleri idi.Göçmenlerin üç dalgası kuzeye,Kuzey Amerika’ya hareket ediyordu.İlk dalga Saladoid-Barrancoid grubu idi çiftçi ve balıkçı idiler.Güney Amerika’ya (Venezuella’nın Orinoco vadisi)İ.Ö.350 de kanoları ile vardılar.Awarak insanları ikinci göçmen dalgası idi,Güney Amerika dan yaklaşık İ.Ö.800 yılında varan.Awarak yerleşimi adada Stroud Point,Chandler Bay,Saint Luke’s Gully(Aziz Luke nin su kanalı),ve Mapp’s cave(Mapp in mağarası) bölgeleridir

Tagged :

Bahreyn

Bahreyn resmi adıyla Bahreyn Krallığı, Asya’da, Basra Körfezi’nde yer alan karadan komşusu olmayan bir ada ülkesidir. Bahreyn’in güneydoğusunda Katar, batısında Suudi Arabistan yer alır. Kuzeybatıdan, Kral Fahd Geçidi ile Suudi Arabistan’a bağlanmıştır. Katar-Bahreyn Arkadaşlık Köprüsü şu an planlamaktadır ve Katarla Bahreyn’i birbirine bağlayacaktır.

Tarih

Bahreyn antik zamanlardan beri insanlar için bir yerleşim yeri olmuştur. Basra Körfezi’ndeki stratejik konumu ülkeye Asur, Babil, Yunan, Pers ve son olarak da müslümanlığı da beraberinde getiren Arap medeniyetlerinin etkisine sebep olmuştur. 1500’lerde Portekizlilerin eline geçen ada 1971’de Birleşik Krallık hakimiyetinden çıkarak bağımsızlığına kavuşmuştur.

Coğrafya

Bahreyn, 36 adadan oluşur ve toplam yüzölçümü 706 km²’dir. Bahreyn adası bu yüzölçümün %85’idir. Diğer adalardan büyük olanlar (Hawar takımadası, Muharraq, Umm Na’san, Sitra) Bahreyn’e geçitlerle bağlı olup diğerleri küçük adacıklar ve mercan resifleridir. Ülke topraklarının büyük kısmı çöldür, çok az bir alan sulu tarımda kullanılmaktadır. En yüksek nokta Jebel Dukhan (Duman Dağı) denizden 137 m. yüksekliktedir.

Demografi

Bugün itibariyle nüfusun 3’te 1 kadarı Bahreyn’e gelen göçmen ve çalışma amaçlı yabancılardan oluşmaktadır. Bunlar genelde İranlı, Güney ve Güneydoğu Asyalı’dır.

Ekonomi

Ekonomisi büyük ölçüde petrole dayalıdır. Ayrıca oldukça gelişmiş iletişim ve ulaşım imkanlarıyla, Körfez’de iş yapan çok-uluslu firmalar için önemli bir merkezdir.

İdari birimler

Bahreyn 5 yönetsel bölgeye bölünmüştür.Bunlar: Merkez, Orta, Muharrek, Kuzey, Güney 

Tagged :

Bahama Adaları

Bahamalar (İspanyolca’da bajamar “Sığ Deniz”), tam adı Bahama Milletler Topluluğu , Batı Hint Adalarının kuzey-kuzeydoğu sınırını oluşturan takımadalar ve ülke. ABD’nin Florida eyaletinin güneydoğu kıyısı açıklarında Küba ve Hispaniola’nın (Haiti ve Dominik Cumhuriyeti) kuzeyinde yer alır. 700 kadar ada ile sayıları 2400’e ulaşan çıplak kaya oluşumunu kapsar. Bahamalar’ın toplam yüz ölçümü 13939 km², Nüfusu (1991) 261.000’dir. Başkenti en önemli ada olan New Providence’deki Nassau’dur. Diğer önemli adaları ise Andros, Büyük Bahama ve Eleuthera’dır.

Tarih

Bahamalar’ın ilk sakinleri Kristof Kolomb’un Lucayan adını verdiği Aravak Yerlileriydi. Bunların kökeni Güney Amerika’dan gelen ve Karaip’ler tarafından kuzeye Antil Denizi’ne sürülen Aravaklara dayanmaktadır. Komşu Karaiplerin tersine genellikle barışçı olan Aravaklar daha çok balıkçılık ve tarımla uğraşır insan eti yemezlerdi. 1492‘de Yenidünya’ya varan Kristof Kolomb’un ilk olarak Bahamalarda Yerlilerce Guanahani olarak adlandırılan adaya ayak bastığı sanılmaktadır. İspanyollar Bahamalar’a yerleşmek için bir girişimde bulunmadılar ama düzenledikleri baskınlarla barışçı Aravakları toplayıp Hispaniola madenlerinde çalıştırdılar. Bu köle avları sonucu adaların nüfusu azaldı. Yüzyıl kadar sonra İngiliz göçmenler buraya geldiğinde adalarda hiç bir insan yaşamıyordu.

1629’ da İngiliz Kralı I. Charles Bahamları bakanlardan birine bağış olarak verdi. Bahamalar 1970’te Albermarle dükünün de aralarında yer aldığı Güney Carolina kolonisi sahiplerine yeni bir mülk kolonisi olarak verildi. Korsanlık başlıca geçim kaynağı ve yaşam biçimi haline geldi. Bahamalar 1917’ de yeniden tahta bağlandıktan sonra korsanlığa son vermek için ciddi çabalar gösterildi. İlk krallık valisi olan Woodes Rogers büyük ölçüde kendi servetini harcayarak korsanlığı önlemeyi başardı. 1776’da bir kaç gün ABD Deniz Kuvvetlerinin, 1782-83 arasında da İspanya elinde kalan adalar, Versailles antlaşmasıyla (1783) yeniden İngiltere’ye verildi.

Mayıs 1963’te Londra’da toplanan bir konferansta adalar için yeni bir anayasa hazırlandı. 1967 genel seçimlerinde Lynden Pindling liderliğinde iktidara gelen İlerici Liberal Parti, ırk ayrımına son verilmesi ve tam bağımsızlık için çalışarak ekonomide yabancıların yerini Bahamalalıların almasını sağladı. Bahamlar 1973 yılında bağımsızlığını kazandı.Bahamalar 1983’te Karayipler Topluluğu ve Ortak Pazarı’na (CARICOM) üye oldu.

Doğal Yapı

Bahamalar güney ve batısındaki karalardan derin kanallara ayrılan bir denizaltı yükseltisinin su üstüne çıkmış uzantılarından oluşur. Çoğu dar ve uzun olan adaların Atlas Okyanusu’na bakan kuzeydoğu yamaçlarında kıyıya vuran dalgaların ve alize rüzgarlarının taşıdığı kumlardan oluşmuş tepecikler uzanır. Bahamlar’ın en yüksek noktası Cat Adasındaki Alvernia Dağıdır. Adaların etrafı mercan kayalıklarıyla çevrilidir. Bahamalar’da hiç akarsu yoktur.

İklim

Bahamalar’ın iki mevsimli yumuşak astropik iklimi büyük ölçüde Gulf Stream Akıntısı ile Atlas Okyanusu’nun meltemlerinin etkisi altındadır. Ortlama sıcaklık kış aylarında 21 derece, yaz aylarında 27 derecedir.

Nüfus

Bahamalar’da Avrupalılar ile köle ticareti yoluyla adalara getirilen Afrikalıların karışımından oluşan bir halk yaşar. Yalnızca 22 kadar ada ve köyde yerleşim vardır. Nüfusun %59,1’i kentlerde %40,9’u kıyılarda yaşar. Bahamlarda nüfusun beşte ikisi 15 yaşın altındadır. Ülkenin resmi dili İngilizcedir.

Ekonomi

Büyük ölçüde turizm ve uluslararası finans hizmetlerine dayanan bir Pazar ekonomisine sahip olan Bahamalar’ın 1989 gayri safi milli hasılası (GSMH) 2 Milyar 820 Milyon ABD dolarını bulmuştur. Tarımın GSMH ve istihdam içindeki payı %5 dolayındadır. Ülkenin gıda gereksiniminin nerdeyse tümü büyük ölçüde ABD’den yapılan ithalatla sağlanmaktadır. Bölgenin bol güneşli iklimi domates, muz, ananas, mango, guava, guanabana ve greyfurt gibi meyvelerin yetiştirilmesine elvermektedir. Madencilik yalnızca tuz ve çimento üretimine dayanır. Bahamalar’ın en önemli sanayi merkezi olan Büyük Bahama’daki Freeport’ta büyük bir çimento fabrikası vardır.

Kültürel Yaşam

Yerel halkın özelliklerini yansıtan Bahama kültürü, komşu adalardan gelme bazı etkiler de taşır. Çeşitli geleneksel toplu eğlencelerin en önemlisi Noel’ i izleyen günde ve yılbaşında düzenlenen Jankanoo geçit törenidir. Törene katılanlar özel olarak kendilerine ayrılan ana caddede süslü giysiler içinde inek çanları ve davullar çalarak yürür ve Afrika kökenli goombay ritmi eşliğinde dans ederler. Nassau’da amatör koro tiyatro ve dans toplulukları yerel özellikler taşıyan gösteriler sunarlar. Bahamalılar son yıllarda resim ve edebiyat alanında çeşitli eserler vermişlerdir.

Tagged :