Map Location and Time Zones

Before the late nineteenth century, time keeping was essentially a local phenomenon. Each town would set their clocks according to the motions of the Sun. Noon was defined as the time when the Sun reached its maximum altitude above the horizon. Cities and towns would assign a clockmaker to calibrate a town clock to these solar motions. This town clock would then represent “official” time and the citizens would set their watches and clocks accordingly.

The later half of the nineteenth century was time of increased movement of humans. In the United States and Canada, large numbers of people were moving west and settlements in these areas began expanding rapidly. To support these new settlements, railroads moved people and resources between the various cities and towns. However, because of the nature of how local time was kept, the railroads experience major problems in constructing timetables for the various stops. Timetables could only become more efficient if the towns and cities adopted some type of standard method of keeping time.

In 1878, Canadian Sir Sanford Fleming suggested a system of worldwide time zones that would simplify the keeping of time across the Earth. Fleming proposed that the globe be divided into 24 time zones, each 15 degrees of longitude in width. Since the world rotates once every 24 hours on its axis and there are 360 degrees of longitude, each hour of Earth rotation represents 15 degrees of longitude.

Railroad companies in Canada and the United States began using Fleming’s time zones in 1883. In 1884, an International Prime Meridian Conference was held in Washington D.C. to adopt the standardize method of time keeping and determined the location of the Prime Meridian. Conference members agreed that the longitude of Greenwich, England would become zero degrees longitude and established the 24 time zones relative to the Prime Meridian. It was also proposed that the measurement of time on the Earth would be made relative to the astronomical measurements at the Royal Observatory at Greenwich. This time standard was called Greenwich Mean Time (GMT).

Today, many nations operate on variations of the time zones suggested by Sir Fleming. Figure 2c-1 describes the various time zones currently used on the Earth. In this system, time in the various zones is measured relative the Coordinated Universal Time (UTC) standard at the Prime Meridian. Coordinated Universal Time became the standard legal reference of time all over the world in 1972. UTC is determined from six primary atomic clocks that are coordinated by the International Bureau of Weights and Measures (BIPM) located in France. The numbers located at the bottom of Figure 2c-1 indicate how many hours each zone is earlier (negative sign) or later (positive sign) than the Coordinated Universal Time standard. Also note that national boundaries and political matters influence the shape of the time zone boundaries. For example, China uses a single time zone (eight hours ahead of Coordinated Universal Time) instead of five different time zones.

Figure 2c-1: Modern standard times zones as measured relative to Coordinated Universal Time. The numbers located at the bottom indicate how many hours each zone is earlier (negative sign) or later (positive sign) than Coordinated Universal Time. Some nations (for example, Australia and India) have offset their time zones by half an hour. This situation is not shown on the illustration.
Figure 2c-1: Modern standard times zones as measured relative to Coordinated Universal Time. The numbers located at the bottom indicate how many hours each zone is earlier (negative sign) or later (positive sign) than Coordinated Universal Time. Some nations (for example, Australia and India) have offset their time zones by half an hour. This situation is not shown on the illustration.

Tagged : /

Introduction to Geographic Information Systems

Introduction and Brief History

The advent of cheap and powerful computers over the last few decades has allowed for the development of innovative software applications for the storage, analysis, and display of geographic data. Many of these applications belong to a group of software known as Geographic Information Systems (GIS). Many definitions have been proposed for what constitutes a GIS. Each of these definitions conforms to the particular task that is being performed. Instead of repeating each of these definitions, I would like to broadly define GIS according to what it does. Thus, the activities normally carried out on a GIS include:

  • The measurement of natural and human made phenomena and processes from a spatial perspective. These measurements emphasize three types of properties commonly associated with these types of systemselementsattributes, and relationships.
  • The storage of measurements in digital form in a computer database. These measurements are often linked to features on a digital map. The features can be of three types: points, lines, or areas (polygons).
  • The analysis of collected measurements to produce more data and to discover new relationships by numerically manipulating and modeling different pieces of data.
  • The depiction of the measured or analyzed data in some type of display – maps, graphs, lists, or summary statistics.

The first computerized GIS began its life in 1964 as a project of the Rehabilitation and Development Agency Program within the government of Canada. The Canada Geographic Information System (CGIS) was designed to analyze Canada’s national land inventory data to aid in the development of land for agriculture. The CGIS project was completed in 1971 and the software is still in use today. The CGIS project also involved a number of key innovations that have found their way into the feature set of many subsequent software developments.

From the mid-1960s to 1970s, developments in GIS were mainly occurring at government agencies and at universities. In 1964, Howard Fisher established the Harvard Lab for Computer Graphics where many of the industries early leaders studied. The Harvard Lab produced a number of mainframe GIS applications including: SYMAP (Synagraphic Mapping System),CALFORM, SYMVU, GRID, POLYVRT, and ODYSSEY. ODYSSEY was first modern vector GIS and many of its features would form the basis for future commercial applications. Automatic Mapping System was developed by the United States Central Intelligence Agency (CIA) in the late 1960s. This project then spawned the CIA’s World Data Bank, a collection of coastlines, rivers, and political boundaries, and the CAM software package that created maps at different scales from this data. This development was one of the first systematic map databases. In 1969, Jack Dangermond, who studied at the Harvard Lab for Computer Graphics, co-founded Environmental Systems Research Institute (ESRI) with his wife Laura. ESRI would become in a few years the dominate force in the GIS marketplace and create ArcInfo and ArcView software. The first conference dealing with GIS took place in 1970 and was organized by Roger Tomlinson (key individual in the development of CGIS) and Duane Marble (professor at Northwestern University and early GIS innovator). Today, numerous conferences dealing with GIS run every year attracting thousands of attendants.

In the 1980s and 1990s, many GIS applications underwent substantial evolution in terms of features and analysis power. Many of these packages were being refined by private companies who could see the future commercial potential of this software. Some of the popular commercial applications launched during this period include: ArcInfoArcViewMapInfoSPANS GISPAMAP GISINTERGRAPH, andSMALLWORLD. It was also during this period that many GIS applications moved from expensive minicomputer workstations to personal computer hardware.

The difference between element and attribute data can be illustrated in Figures 2f-2 and 2f-3Figure 2f-2 shows the location of some of theearthquakes that have occurred in the last century. These plotted data points can be defined as elements because their main purpose is to describe the location of the earthquakes. For each of the earthquakes plotted on this map, the GIS also has data on their depth. These measurements can be defined as attribute data because they are connected to the plotted earthquake locations in Figure 2f-2Figure 2f-3 shows the attribute earthquake depth organized into three categories: shallow; intermediate; and deep. This analysis indicates a possible relationshipbetween earthquake depth and spatial location – deep earthquakes do not occur at the mid-oceanic ridges.Two basic types of data are normally entered into a GIS. The first type of data consists of real world phenomena and features that have some kind of spatial dimension. Usually, these data elements are depicted mathematically in the GIS as either points, lines, or polygons that are referenced geographically (or geocoded) to some type of coordinate system. This type data is entered into the GIS by devices like scanners, digitizers, GPS, air photos, and satellite imagery. The other type of data is sometimes referred to as an attribute. Attributes are pieces of data that are connected or related to the points, lines, or polygons mapped in the GIS. This attribute data can be analyzed to determine patterns of importance. Attribute data is entered directly into a database where it is associated with element data.

Figure 2f-3: Earthquake events organized according to depth (yellow (shallow) = surface to 25 kilometers below the surface, red (intermediate) = 26 to 75 kilometers below the surface, and black (deep) = 76 to 660 kilometers below the surface).

Components of a GIS

Geographic Information System combines computer cartography with a database management system. Figure 2f-1 describes some of the major components common to a GIS. This diagram suggests that a GIS consists of three subsystems: (1) an input system that allows for the collection of data to be used and analyzed for some purpose; (2) computer hardware and software systems that store the data, allow for data management and analysis, and can be used to display data manipulations on a computer monitor; (3) an output system that generates hard copy maps, images, and other types of output.

Within the GIS database a user can enter, analyze, and manipulate data that is associated with some spatial element in the real world. The cartographic software of the GIS enables one to display the geographic information at any scale or projection and as a variety of layers which can be turned on or off. Each layer would show some different aspect of a place on the Earth. These layers could show things like a road network, topography, vegetation cover, streams and water bodies, or the distribution of annual precipitation received. The output illustrated inFigure 2f-4 merges data layers for vegetation community type, glaciers and ice fields, and water bodies (streams, lakes, and ocean).

Figure 2f-2: Distribution of earthquake events that have occurred over the last century.
Figure 2f-4: Graphic output from a GIS. This GIS contains information about the major plant communities, lakes and streams, and glaciers and ice fields found occupying the province of British Columbia, Canada. The output shows Vancouver Island and part of the British Columbia mainland.


Tagged :

Concepts of Time and Space in Physical Geography

The concepts of time and space are very important for understanding the function of phenomena in the natural world. Time is important to Physical Geographers because the spatial patterns they study can often only be explained in historic terms. The measurement of time is notabsolute. Time is perceived by humans in a relative fashion by using human created units of measurement. Examples of human created units of time are the measurement of seconds, minutes, hours, and days.

Geographers generally conceptualize two types of space. Concrete space represents the real world or environment. Abstract space models reality in a way that distills much of the spatial information contained in the real world. Maps are an excellent example of abstract space. Finally, like time, space is also perceived by humans in a relative fashion by using human created units of measurement.

Both time and space are variable in terms of scale. As such, researchers of natural phenomena must investigate their subjects in the appropriate temporal and/or spatial scales. For example, an investigator studying a forest ecosystem will have to deal with completely different scales of time and space when compared to a researcher examining soil bacteria. The trees that make up a forest generally occupy large tracts of land. For example, the boreal forest occupies millions of hectares in Northern Canada and Eurasia. Temporally, these trees have life spans that can be as long as several hundred years. On the other hand, soil bacteria occupy much smaller spatial areas and have life spans that can be measured in hours and days.

Tagged : /

Dünya iki derece daha ısınırsa felaket olur

Birleşmiş Milletler, son iklim değişikliği raporunda bir felaket senaryosu çizdi. Rapora göre eğer dünya iki derece daha ısınırsa, insanlık, kıtlık, salgın hastalıklar ve savaşlarla karşı karşıya kalacak.

İklim değişikliğinin insanlığa tehdidi büyüyor. Uyarı Birleşmiş Milletler’den geldi.

Birleşmiş Milletler iklim değişikliği paneli, küresel ısınmanın etkilerini tartışmak için Japonya’da buluştu.

Yüzlerce araştırmacı, 7 gün süren toplantı sonrası bir rapor yayımlandı.

Yayımlanan raporda “Bu raporu dikkate almalıyız. çünkü araştırma ve tahminlerimize göre dünyada iklim değşikliğinden etkilenmeyecek tek bir insan bile yok” denildi.

Rapora göre, dünya 2 dereceden fazla ısınırsa, “Savaş, kıtlık ve salgın hastalık” tehidiyle karşı karşıya kalacak.

İklim değişikliğinin önümüzdeki 100 yıl içinde, sel, sıcak hava dalgası ve kuraklığa yol açması öngörülüyor.

Buna göre mısır, buğday, pirinç üretimi azalacak.

Hem karada hem denizde birçok canlı türü yok olacak.

Deniz suyu ısınmakla kalmayacak daha asidik olacak. Yükselen asit seviyesi denizaltı ekosistemine zarar verecek.

İnsanlar da topluca yer değişterecek. Sıcaklık, salgın hastalık, kıtlık, sel, susuzluk ve iç savaş göçe neden olacak.

İklim değişikliğinin etkilerini azaltmak için karbon salımını kontrol altına almak ve küresel ısınmaya engel olmak gerekiyor.

Tagged : /

Anadolu’da tehlike altındaki tüm türler

Hazar kaplanı, Gökçe balığı ve Anadolu parsı… National Geographic Türkiye, Temmuz sayısında ülkemizde tehlike altındaki türlere dikkat çekti. Bu türleri yakından tanımak için haritaya tıklayın.

İSTANBUL – Hazar kaplanı, Gökçe balığı ve Anadolu parsı… 50 yıl öncesine kadar Anadolu’da yaşayan bu türler artık yeryüzünde yok. Bugün dünyada var olan yüzlerce tür ise onlarla aynı kaderi paylaşmak üzere. Bu türlerin nesillerini sürdürebilmesi yaşam alanlarının korunmasıyla mümkün. Ama nasıl?


National Geographic Türkiye, Temmuz sayısında küresel ölçekte tehlike altındaki türlere dikkat çekiyor. Dünya Doğayı Koruma Birliği’nin (IUCN) 2008 yılı Kırmızı Listesi’ne göre, dünyada incelenen 44 bin 838 türden 869’u tamamen yok olmuş durumda ya da artık doğada görülmüyor. Bilinen türlerin 16 bin 928’i ise yok olmak üzere, tehlike altında ya da hassas türler arasında yer alıyor.


Dünya Doğayı Koruma Birliği (IUCN) 2008 Kırmızı Listesi’ne göre Türkiye’de küresel ölçekte tehlike altında 134 tür ve alttür var. Yine aynı listeye göre, Türkiye’de nesli tükenen hayvan türü sayısı 7.

Türkiye’de yok olan türler arasında 19. yüzyılın son yarısına kadar görülen aslan, 40 yıl öncesine kadar Anadolu’da yaşayan Anadolu parsı ve Hazar kaplanı da bulunuyor. Bu arada yakalı toy, İran alageyiği ve yabani eşek gibi bazı türler ise dünyanın diğer bazı bölgelerinde nesillerini sürdürmeye çalışsalar da artık Türkiye topraklarında yaşamıyorlar.


NG Türkiye, IUCN 2008 küresel kırmızı listesine göre, Türkiye’de tehlike altındaki hayvan türlerini bir haritada topladı.Her biri yaban hayatı konusunda uzman olan 9 doğa bilimci, Prof. Dr. İbrahim Baran (sürüngenler ve çift yaşamlılar), Prof. Dr. Sancar Barış (kuşlar), Prof. Dr. Ali Demirsoy (kınkanatlılar), Prof. Dr. Güler Ekmekçi (iç su balıkları ve kabuklular), Doç. Dr. Ali Cemal Gücü (denizel türler), Doç. Dr. Çetin Ilgaz (sürüngenler ve çift yaşamlılar), Dr. Evrim Karaçetin (kelebekler), Doç. Dr. Ahmet Karataş (memeliler) ve Yıldıray Lise (kırmızı listeler) Türkiye’de daha önce hiç yapılmamış ayrıntıda bilimsel bir çalışma yaptılar.


Dokuz doğa bilimcinin bir yıl boyunca, NG editor ve tasarımcılarıyla birlikte titiz bir çalışma sonucu ortaya çıkardığı haritada, tehlike altındaki 105 tür ve alttür yer alıyor. Türkiye’de ilk kez yapılan bu büyük araştırma ile üçü bitki, 131’i hayvan olan tehlike altındaki tür ketegorik olarak listelendirildi.


Bu listeden tehlike altındaki 105 türü Prof.Dr. Sancar Barış tek tek çizdi. Bu çizimler 60×100 boyutlarındaki Türkiye haritasında henüz yaşadıkları bölgelere göre yerleştirildi. Barış’ın renkli illüstrasyonlarının ve türler hakkında detaylı bilgilerin yer adlığı harita ile NG Türkiye, ülkemizde nesli tehlike altındaki hayvan türlerinin yaşadığı alanlara dikkat çekiyor. Harita, NG Temmuz 2009 sayısıyla birlikte okurlara ulaşıyor.


NG Türkiye’nin Temmuz 2009 sayısında yayımlanan “Çanlar Kimin İçin Çalıyor” makalesinin yazarı uzman biyolog Yıldıray Lise “Türkiye doğası ve tehlike altındaki türler için en büyük tehdit, bu türlerin yaşam alanlarını kaybetmeleri. Bu nedenle NG Türkiye’nin haritasında dikkat çekilen tehlike altındaki türlerin yaşam alanlarının kaybının bir an once önüne geçmek gerekiyor. Yoksa birkaç yıl sonra onların da sonu gelebilir” diyor.

”Elimdeki Hazar kaplanı resmini bütün sınıfın göreceği yüksekliğe kaldırıp soruyorum: Sizce bu hayvan bir zamanlar Türkiye’de yaşamış olabilir mi? Öğrencilerin hep bir ağızdan verdiği yanıt, pek çok okulda Türkiye doğası ile ilgili yaptığım sunumlarda aldığım yanıttan farklı değil: Haaayır örtmenim! Hazar kaplanını sadece belgesellerde gören öğrenciler, onun, 40 yıl gibi kısa bir süre önce Anadolu’da var olduğunu öğrendiğinde gözbebekleri büyüyor.” (Makalenin girişinden)


National Geographic Türkiye bu çalışma ile Türkiye’de tehlike altındaki türlerin durumuna dikkat çekmek istiyor: “Haritamızın, tehlike altındaki türler için koruma çalışmalarına katkı yapması ve bitki türlerinde hazırlanmış olan ancak hayvan türleri konusunda eksikliği hissedilen ulusal kırmızı listenin hazırlanması için en azından bir ilk adım olmasını diliyoruz”.

ABD’de türler yok oluyor (NG Türkiye’den…)

ABD’de Tehlike Altındaki Türler Yasası ile koruma altına alınan 1050 tür bulunuyor. Ancak ABD, bugün bu yasanın gerçekten işe yarayıp yaramadığını tartışırken, böyle bir yasanın bulunmadığı Türkiye’de yaşam alanları giderek daralan çok sayıda tür tehdit altında neslini sürdürmeye çalışıyor.

  • Benekli yabankedileri, Teksas hariç tüm ABD eyaletlerinde insanların doğaya müdahalesi sonucu kayboldu…
  • Kaliforniye Kondoru Buzul Çağı’nı atlattılar ama Homo sapiens karşısında güçlükle direniyor. 1985’te bu yaban kuşundan geriye yalnızca dokuz adet kalmıştı. Esaret altında yetiştirme ve mermi kullanımının azaltılması sonucu tür geri döndü’
  • Amerikan turnası esaret altında yetiştirme, göç eğitimi ve Tehlike Altındaki Türler Yasası sayesinde kurtarıldı.
  • Meksika gri kurdu adlı tehlike altındaki altürün sayısı, esaret altında yetiştirme sayesinde Arizona ve New Mexico’da artıyor.
  • Sayıları giderek azalan St. Andrew kıyı fareleri, Florida’nın kumul yaşam alanında gerek kamu gerekse özel grupların elinde yaşamını sürdürüyor.
Türkiyedeki hayvan türleri
Türkiyedeki hayvan türleri


Kaynak :

inretaktif harita :

Tagged : /